Je kamado is een pizzaoven

• Vers (rauw) deeg. Deegballen van de groothandel, óf een verse deegrol uit de koeling van de supermarkt (bijvoorbeeld de Jumbo Vers Pizzadeeg-rol of de Jan Napoli Style). Dit is gewoon rauw deeg, dus behandel het als zelfgemaakt: laat het een uur op kamertemperatuur komen, rol of trek het uit, en bak op de hete steen (koepel richting 430, steen rond 350 graden) in een paar minuten. Nauwelijks van zelfgemaakt te onderscheiden.
• Voorgebakken bodems. De kant-en-klare, al gebakken bodems uit het schap. Herkenbaar doordat ze al in vorm en droog zijn — je hoeft ze alleen te beleggen. Daar zit de valkuil: stook juist rustiger, rond 300-350 graden, want een voorgebakken bodem verbrandt zo aan de onderkant terwijl de bovenkant nog niks doet. Saus en beleg erop, een paar minuten tot de kaas gesmolten en de bodem warm en krokant is — en houd die onderkant in de gaten.

Eén ding doen wij ook bij de snelle route wél zelf: de saus. Vaak een ingekookte tomatensaus met knoflook en Italiaanse kruiden — dat tilt een kant-en-klare bodem ver boven de kant-en-klaar-saus uit, en is het halve werk.

De rest blijft hetzelfde: deflector eronder (altijd), niet te veel beleg, en de steen goed laten doorhitten. Sneller kom je bijna niet aan een verse pizza — en het is verrassend lekker.

Bij pizza uit de kamado hoort een fris, drinkbaar bier dat het vuur en het vet aankan: een pils, een weizen of een Italiaans blond. Zoek je stijl in de Bierwijzer, of proef mee in de Bierclub.